วันนี้ยกให้เป็นวันของมะยมวันนึงละกัน
มะยมเป็นหมาตัวที่ 2 ที่เราเลี้ยงที่บ้านนี้ ที่ได้มะยมมาเลี้ยงก็เพราะ ซูการ์ หรือ คูก้า หรือ มูก้า ตายไปเพราะโดนคนใจร้้ายมาวางยาเบื่อ พูดถึงแล้วก็คิดถึงมัน
มะยมเป็นหมาที่คนขายผลไม้เจ้าประจำของแม่เอามาให้ เพราะรู้เรื่องที่หมาตัวเก่าเบื่อโลกตายไป
มะยมเป็นหมาพันธุ์ side road (ข้างถนน) เจ้าของเดิมบอกว่ายายของมันเป็นลอดไวเลอร์
ส่วนตัวของมะยมน่าจะมีเชื้อมาบ้าง แต่ก็คงมีเชื้อหมาไทยมากว่า ดูได้จากสีน้ำตาลแบบหมาไทยของมัน
แต่อีกส่วนผสมที่มันได้มาจากยายก็คงมีให้เห็น ตัวใหญ่ๆ ผิดหมาไทยธรรมดา
และมือ-เท้าที่ใหญ่โต(เอ๊ะ ...เค้าเรียกว่าขาหน้ากับขาหลังนี่หว่า)
มะยมเหมือนจะเป็นหมาที่ฉลาด เนื่องจากความไม่สามัคคีกันในหมู่เจ้าของหมา
ทำให้มะยมมี 2 ชื่อ มะยม หรือ หมายม อีกชื่อคือ เปโล่ หรือ เบลโล่
แรกๆก็แข่งกันเรียก เพื่อให้มันจำชื่อได้ก่อน แต่กว่ามะยมจะจำชื่อทั้งหมดได้ว่าเป็นชื่อของมัน
ก็ใช้เวลาอยู่นานเหมือนกัน
อีกความฉลาดนึงของมะยม ที่อยากจะเรียกหมาน่าโง่ตัวนี้ว่าฉลาดแกมโกงก็คือ
มะยมเป็นหมาขี้ร้อนมาก ชอบอาบน้ำ ชอบนอนบนพื้นเปียกๆ
กลางวันที่แดดร้อนจัด และยังไม่ได้อาบน้ำ
มะยมจึงคิดจะหาที่นอนชื้นๆเพื่อผ่อนคลายบ้าง
วิธีการของมันทำให้ทุกคนที่เห็นอึ้งไปตามๆกัน
มันใช้มือวักน้ำจากอ่างบัว ที่สูงจากพื้นประมาณ 1 เมตร ให้น้ำลงมาเปียกที่พื้นด้านล่าง
แล้วใช้มือละเลงน้ำไปรอบๆ เพื่อให้เปียกพอที่มันจะนอนได้อย่างสบาย
ก่อนหน้านี้มันยังตัวไม่สูงนัก มันเขย่าน้ำในอ่างน้ำดื่มของมัน ให้กระฉอกออกมาบนพื้น
แล้วละเลงให้เปียก เพื่อที่จะนอนมาแล้ว แต่เมื่อโตขึ้นมันก็เริ่มพัฒนาตัวเองมาปีนอ่างบัวนี่แหละ
ความฉลาดล่าสุดของมันที่เรารู้สึกโมโหมากกว่า จะชื่นชมมะยมก็คือ มันแกะสก๊อตเทปได้
เพราะมะยมชอบนอนบนพื้นชื้นๆ นี่แหละมันพาเอาหมัดมาเกาะเต็มตัว ต้องถูกกักบริเวณไว้นอกบ้าน
ไม่ได้เข้ามานอนเอกเนกดูทีวีหลายวันแล้ว แต่ก็ยังไม่วายที่หมัดของมะยมจะฉลาดไม่แพ้มะยมเลย
หมัดเดินมาตามขอบหน้าต่างเข้ามาในห้องนอนเราจนได้ เพราะวงกบกับบานหน้าต่างมีช่องว่างเล็กๆนี่เอง
แม่เลยต้องเอาสก๊อตเทปไปปิดตามรอยรอบวงกบหน้าต่างไว้
ตอนหัวค่ำ แม่เดินไปดูอีกครั้งเทปที่ติดไว้หลุดออก แม่จึงติดใหม่
พอติดเสร็จยังไม่ทันจะเดินเข้ามาในบ้าน เสียงแควกๆ ดังขึ้น
กลายเป็นมะยมยืนเกาะหน้าต่างดึงสก๊อตเทปออกไปแทบนึง
มันคงสงสัยว่าติดไว้ทำไม จึงได้ดึงออกซะ
ความฉลาดนี้ถูกลงโทษไปหลายผั๊วะทีเดียว
หมาหน้าโง่อย่างมะยม ไม่ได้โง่แต่หน้า ความโง่ของมันก็มี
มะยมมันโง่จริงๆ ไม่ได้แกล้ง
ที่โปรดในบ้านของมะยมก้คือใต้โซฟา
ช่องว่างระหว่าโซฟากับพื้นประมาณ 1 ฟุต นั่นแหละ
ตอนเล็กๆมะยมชอบเข้าเอาของเล่นไปแอบเล่นในนั้น
(มันคงกลัวใครแย่งเล่น)
บางทีก็ขโมยพรมเช็ดเท้าไปซ่อนไว้ด้วย
แต่ตอนนี้มะยมโตมากแล้ว (อายุ 10 เดือน หนัก เกือบ 30 กก.)
มันยังคงพยายามมุดไปใต้โซฟาเหมือนที่ผ่านมา
แต่มันไม่รู้ว่ามันโตเกินกว่าจะเข้าไปได้แล้ว
หัวมันเข้าไปได้แต่ตัวมันติดอยู่ตรงนั้นขยับไม่ได้
ร้องครวญครางโวยวาย ไปทั่วบ้าน
เดือดร้อนเราต้องดึงโซฟาออกให้มะยมออกมา
พอออกมาได้ มานั่งตากลมหายร้อนแล้ว
มันก็กลับไปมุดอีก แล้วก็ติดและร้องเหมือนเดิม
พร้อมส่งสายตาให้ช่วยเหลือตามเคย
มันโง่จนไม่รุ้เลยว่ามันโตแล้วและที่เล็กขนาดนั้นมันเข้าไปไม่ได้อีกแล้ว
ได้แต่ทำหน้าหมาสงสัยเวลาถูกดุ
พูดไปแล้วก้สงสารมะยม
บ้านเราไม่มีพื่นที่ให้มันได้วิ่งมากนัก ยิ่งเทียบกับขนาดตัวที่ใหญ่โตของมันด้วยแล้ว
เพื่อนเล่นก็ไม่มี เพราะเราไม่มีพื้นที่พอจะเลี้ยงหมาถึง 2 ตัวนั่นเอง
และที่บ้านก็ไม่ได้พามันออกไปเดินเล่นเลย เพราะกลัวจะซ้ำรอยเดิมนั่นเอง
หมาตัวเก่าที่ตายไป เคยพาออกไปเดินเล่นบ่อยๆ
มันจึงมักหนีออกจากบ้านไปเองโดยลำพัง
คนในบ้านจึงไม่อยากให้มะยมต้องเบื่อโลกไปเหมือนหมาตัวเก่าอีกแล้ว
มะยมจึงได้แต่นอนมองออกไปนอกรั้วบ้านทุกวัน โดยไม่มีโอกาสได้ออกไป
...........................................................................................................................
edit @ 17 Aug 2008 00:16:10 by PerspectivE
